Βιβλίο του Φλεβάρη

Καλώς ήλθατε στη Λέσχη Αναγνωστών “ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ” !

Βιβλίο για το μήνα Φεβρουάριο ψηφίστηκε το :

“Η ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΩΝ”, ΖΑΝ ΜΙΣΕΛ ΓΚΕΝΑΣΙΑ  (Εκδόσεις ΠΟΛΙΣ)

 Το 1959 ο Μισέλ Μαρινί είναι δώδεκα ετών. Είναι η εποχή του ροκ-εν-ρολ και του Πολέμου της Αλγερίας. Ο ίδιος είναι ερασιτέχνης φωτογράφος, μανιακός αναγνώστης και θαμώνας του «Balto», ενός μπιστρό στη λεωφόρο Ντανφέρ-Ροσρώ, όπου συναντιέται με τους φίλους του για να παίξουν ποδοσφαιράκι. Στην πίσω αίθουσα του μπιστρό, θα γνωρίσει τον Ίγκορ, τον Λεονίντ, τον Σάσα, τον Ίμρε, και τους υπόλοιπους. Οι άνδρες αυτοί κατέφυγαν πίσω απ’ το Σιδηρούν Παραπέτασμα για να σώσουν τη ζωή τους, εγκαταλείποντας τα αγαπημένα τους πρόσωπα και τις οικογένειές τους, προδίδοντας τα ιδανικά και τα πιστεύω τους. Συναντήθηκαν στο Παρίσι, στη λέσχη σκακιστών που φιλοξενεί η πίσω αίθουσα του «Balto», όπου συχνάζουν, επίσης, ο Κεσέλ και ο Σαρτρ. Επιπλέον, τους δένει ένα φοβερό μυστικό που ο Μισέλ θα ανακαλύψει στο τέλος. Η γνωριμία με τα μέλη της Λέσχης θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του νεαρού αγοριού. Γιατί είναι όλοι τους αθεράπευτα αισιόδοξοι.

Πορτρέτο μιας γενιάς, σχολαστική αναπαράσταση μιας εποχής, γλυκόπικρο χρονικό μιας εφηβείας: ο Jean-Michel Guenassia γράφει ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα, τόσο εξαιτίας του θέματος που πραγματεύεται, όσο και λόγω της πρωτοτυπίας που διαπνέει τις σελίδες του.

Πάρτε τo βιβλίo στα χέρια σας και αφεθείτε στο ταξίδι του…

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ !!!

Επόμενή μας συνάντηση την Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012 !

Advertisements

2 thoughts on “Βιβλίο του Φλεβάρη

  1. Ο/Η Χριστινα Κασαρη λέει:

    Καλησπερα, Το βιβλιο το διαβασα εδω και τρεις εβδομαδες και μου αρεσε.Μηπως να οριζαμε μια συναντηση, γιατι στο τελος θα το ξεχασω.Εχει περασει αλλωστε αρκετος καιρος απο την τελευταια συναντηση.

  2. Ο/Η Ελένη λέει:

    Ένα βιβλίο εξαιρετικής γραφής,περιπετειώδες και με πολλά και διάφορα μονοπάτια. Οι ιστορίες των ανθρώπων ιδιαίτερες, μα και τόσο κοινές
    (οικογένειες σε κρίση, διάψευση πεποιθήσεων, έρωτες και διαφορετική ματιά ανδρών και γυναικών…)
    Η περιγραφή των συναισθημάτων και των προβληματισμών των ηρώων, πολύ πετυχημένη!
    Το μόνο που δεν «ταίριαξε» με το λόγο – κατά την άποψή μου – ήταν ο τίτλος του βιβλίου. Δεν αντιλήφθηκα αθεράπευτα αισιόδοξα άτομα, σε όλη την πλοκή.
    Ρωτώντας με η κόρη μου «Τι τίτλο θα έδινες, μαμά;» σκέφτηκα το » Κατά τύχη φωτογράφος».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s